Монголчууд мал сүргээ амьдралынхаа гол эх үүсвэр хэмээн эрхэмлэн дээдэлж, хайрлан хамгаалдаг. Мал сүргээ ариун хэмээн үзэж, тэдгээрийг од эрхэс, гал, бурхан шүтээн болон овоонд даатган хамгаалуулах зан заншил, уламжлалтай. Мал сэтэрлэх зан үйл нь хайрлан дээдэлдэг малаа бурхан, тэнгэр, уул усны эзэд, лус савдагт өргөн тахин шүтэх зан үйлийн нэг хэлбэр юм. Тухайлбал, цагаан буюу хүрэн зүсмийн морийг тэнгэрт, улаан зүсмийн ямааг Дамдиндорлиг сахиусанд, хар бараан зүсмийн малыг Гомбо сахиусанд зориулан өргөдөг. Сэтэрлэсэн малыг унах, зодох, хараах, хутгалж гэмтээх, худалдахыг цээрлэдэг.